تجلیل از خانواده دکتر سید اکبر آرزه‌گر در دانشگاه کاشان
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد
دکتر سید اکبر آرزه‌گر (1325-1405) یکی از دندان‌پزشکان سنتی و مردمی کاشان، چند روز پیش روی در نقاب خاک کشید و به دیار باقی شتافت.او با ساخت سالن ورزشی دانش گاه کاشان در سال 1388، یکی از پیش‌گامان کار خیر در این دانشگاه محسوب می‌شود. به همین مناسبت، صبح شنبه یازدهم مهرماه 1402، برای این پزشک خیّر و مردمی، بزرگداشتی با حضور خانواده و نزدیکانش برگزار شد.
جلسه را دکتر محمد خداداد شروع می‌کند. او که مدتی برای ثبت و نگارش خاطرات دکتر آرزه‌گر با او محشور بوده و کتابی با نام موقت «دندان‌پزشک مردمی» نوشته، به ذکر خاطراتی از زندگی او می‌پردازد و می‌گوید: «دکتر آرزه‌گر چندبار تا آستانه مرگ پیش رفته بود و نجات پیدا کرده بود. یک‌بار در کودکی هنگام برگرداندن گوسفندان از صحرا به خانه در قنات سقوط کرده بود. یک‌بار هنگام حضور در جبهه در اروندرود مرگ از بیخ گوشش گذشته بود و یک‌بار هم در سفر مشهد، تصادف سهمگینی را از سر گذرانده بود. یک‌بار هم در مطبش از ارتفاع سقوط کرده بود و به کما رفته بود، اما به خواست خدا زنده مانده بود تا حالا همه با عزت و نیکی از او یاد کنند.»
بعد از برادر دکتر، همسر و همچنین فرزندان ایشان نیز با ذکر خاطراتی یاد و خاطره پدر را گرامی می‌دارند. همسرش می‌گوید: «تا لحظه آخر دستش در دستم بود. در تمام این سال‌ها زندگی خوبی و خوشی داشتیم و ما هم قصد داریم راه ایشان را ادامه بدهیم.»
دخترش اضافه می‌کند: «تا لحظه آخر برای مردم سفارش می‌کرد. ما به وجود او افتخار می‌کنیم و امیدواریم بتوانیم راهش ادامه بدهیم.»
محمدعلی الماسی، رئیس بنیاد حامیان دانشگاه کاشان، به مردم‌داری و درخانه‌بازی آن مرحوم اشاره می‌کند و این‌که در هیچ حالی ذکر خدا را فراموش نمی‌کرد و همیشه مشغول کار و خدمت به مردم بود. کسی که اولین بار فامیلی ایشان را می‌شنود، ممکن است آن را «عارضه» بنویسد که با پسوند «گر» چندان مفهوم مشخصی ندارد؛ درحالی‌که «آرزه‌گر» -با این املا- به معنی خشت‌مال است که شغل پدری آن مرحوم بوده. ضمن این‌که خودش هم قبل از شروع دندان‌سازی پیش مرحوم سید حسین رسمی، مشاغل مختلفی را تجربه کرده است.
الماسی ساخت سالن بدن‌سازی دانشگاه را توسط آن پزشک فقید، یکی از آثار خیلی مهم او برمی‌شمارد و می‌گوید: «او یکی از اولین کسانی بود که بنیاد حامیان دانشگاه با حضورش شکل گرفت. ساخت این سالن در زمانی که ورزش مثل حالا رونق نداشت، نشان‌دهنده تفکر برجسته و بالای آن مرحوم بود. این سالن به نام نسرین، دختر مرحومش نام‌گذاری شد که در سال 85 به دلیل نارسایی قلبی درگذشت.»
سخنان دکتر سعید حلاج‌باشی رئیس تربیت‌بدنی دانشگاه نیز این مطلب را تأیید می‌کند: «فضای خیرساز در دانشگاه زیاد است؛ اما تأثیرگذاری این سالن ورزشی خیلی زیاد است و از سال ۸۸ به بهترین نحو اوقات فراغت بسیاری از دانشجویان اساتید و کارمندان را پر می‌کند.»
حلاج‌باشی با نمایش اسلاید و پاورپوینت، آمار دقیقی در این زمینه ارائه می‌کند؛ این‌که سالانه 32 هزارنفر و یک‌میلیون و ۸۸ هزار نفرساعت از آن بهره می‌برند که آمار بسیار قابل توجهی است.
به گفته حلاج‌باشی ساخت این سالن سبک زندگی بسیاری از دانشجویان را عوض کرده و حتی بسیاری از آن‌ها با اخذ مدرک مربی‌گری، در نقاط مختلف کشور مشغول کار شدند. اما در حال حاضر دغدغه اصلی ما توسعه این فضا است و در حال تهیه طرح توسعه آن هستیم.
پدر دکتر جواد مشرقی، عضو هیات علمی دانشگاه مک‌گیل کانادا، فرهنگی بازنشسته و همسایه دکتر آرزه‌گر نیز با ذکر خاطراتی از پنجاه سال همسایگی و رفت‌وآمد و حتی مسافرت، از او به نیکی یاد می‌کند و می‌گوید: «او آدم بی‌آزار و بی‌آلایشی بود و در تمام این سال‌ها کوچک‌ترین ناراحتی بین ما پیش نیامد.»
دکتر حسن دقیق رئیس بنیاد حامیان و رئیس اسبق دانشگاه کاشان، به ذکر خاطره اولیه ساخت سالن ورزشی می‌پردازد و می‌گوید: «خیرین روح لطیف و احساسات رقیقی دارند و همین ویژگی حضورشان را برای دانشگاه مغتنم می‌کند. قاعدتاً ما برای جذب خیرین تلاش می‌کنیم، اما در مورد ایشان برعکس بود. سال ۸۵ خودشان به دفتر من آمدند و گفتند می‌خواهم برای دانشگاه کاری انجام بدهم. مراسم ترحیم پرشور ایشان هم جایگاه مردمی‌شان را نشان می‌داد.»
حسن ختام جلسه، سخنان ریاست دانشگاه کاشان است. دکتر بهزاد سلطانی تعریف می‌کند که دکتر آرزه‌گر دو بار به دیدار او آمده بود و در آن دیدارها درباره توسعه دانشگاه حرف‌های مدیریتی و پدرانه می‌زد. بار سوم هم قرار بود بیاید که فرصت نشد و او به همراه دکتر خداداد به مطب دکتر آرزه‌گر رفته‌اند.
دکتر سلطانی می‌گوید: «او یک دندان‌پزشک معمولی نبود؛ بلکه علاوه بر کارش روی مردم هم اثر می‌گذاشت و در حقیقت کارش بهانه‌ای برای تأثیر مثبت روی زندگی مردم بود. این‌همه انگیزه در این سن و سال برای من بسیار جالب بود و به نظرم کسی می‌تواند این‌طور زندگی کند که حداقل‌های روحی روانی و معنوی را پشت سر گذاشته باشد.»
دکتر سلطانی حرف‌هایش را با یک خبر خوش به اتمام می‌رساند؛ این‌که خانواده دکتر آرزه‌گر، هزینه ساخت فاز دوم سالن ورزشی دانشگاه را تقبل کرده‌اند و آن را به سرانجام می‌رسانند. پس بی‌راه نبود که همسر و فرزندانش می‌گفتند عزم‌شان جزم است که راه پدر را ادامه بدهند.
نظر شما :